Attentie: op perron twee staat gereed de trein van tien voor vijf...
naar Ealing Broadway, Hanwell, Hayes, West Drayton...
Langley, Taplow, Milchester en Brackhampton.
De dood heeft ramen
Kaartjes graag. -Er is 'n vrouw gewurgd. Ik zag 't.
Pardon? -Door een man. In een trein.
Ik heb het zelf gezien. -Gewurgd?
Ja, gewurgd. U moet direct iets doen.
Ik?
Denkt u niet dat u misschien naar gedroomd heeft?
Jongeman, ik heb het niet gedroomd. Wat gaat u eraan doen?
Nou...we zijn over vijf minuten in Brackhampton.
Ik zal het melden. -Dank u.
Mag ik uw gegevens? -Natuurlijk.
Miss Jane Marple. -Marple?
Old Pasture Lane.
Milchester. -Ik meld het bij de stationschef.
Doet u dat alstublieft. -Dank u wel.
Inderdaad een nare droom.
Ik doe wel open, Lucy.
Goedemorgen... -Vandaag niet, dank u.
Inspecteur Craddock, recherche. -Sorry. Komt u binnen.
Ik heb de kranten van de laatste dagen bekeken...
en er stond niks in over de moord.
De politie wil zeker dat de pers het stilhoudt.
Gaat u zitten.
Zorg dat de moordenaar zich veilig voelt en sla dan toe.
Wat is dat? O, dom van me.
Het spijt me zeer. Lucy. U wilt toch wel een kopje thee?
Thee voor de inspecteur graag. -Ja, mevrouw.
En heeft u hem gepakt?
Nou, ik...het zit zo.
We hebben geconcludeerd dat u in de trein een man en 'n vrouw zag...
Ja, dat heb ik toch gezegd.
Ik bedoel... Misschien waren ze op huwelijksreis.
Inspecteur, ik mag dan een ouwe vrijster zijn...
maar ik ken het verschil tussen een dolletje en moord.
Ja, Miss Marple, maar we hebben alle treinen doorzocht...
en alle ziekenhuizen gebeld.
Ze was blond en had een jas met 'n bontkraag.
Niemand heeft zo'n vrouw in of uit 'n trein zien komen.
Nee, ze is dood.
We hebben alle rails op de lijn afgezocht en we hebben niks gevonden.
Dus u gelooft me niet. -Dat bedoel ik niet.
Wel waar. -Helemaal niet. lk...
Wat dan wel?
Je kan niet ongemerkt een vrouw vermoorden in een drukke trein.
U bedoelt het vast goed...
maar als u denkt dat ik niks zal doen...
en me laat behandelen als 'n gek oud mens...
dan heeft u het mis.
Tot ziens.
Sorry. The Hatrack Hanging van Falcon Smith...
die hebben we helaas nog niet binnen.
Je reinste inefficiëntie. Laat 't me weten zodra het binnen is.
Natuurlijk, Mrs Stainton.
Goedemorgen, Miss Marple. -Dag, Mr Stringer.
Goedemorgen, Hilda.
Ogenblikje...
Ik heb The Hatrack Hanging voor u achtergehouden.
Mr, Stringer, vindt u mij labiel? -Absoluut niet.
Ben ik bij m'n positieven? -Zeker weten.
Ik hallucineer niet? -Nee.
Dank u wel, Mr Stringer. De politie denkt dat ik gek ben.
Wat ik zag, was blijkbaar 'n echtpaar in een romantische omhelzing.
Als ik u was, Miss Marple, zou ik de officier van politie schrijven.
Mr Stringer, hoeveel thrillers hebben we gelezen?
Ontelbare. Zeker vele honderden.
En daardoor hebben wij enig inzicht in 't misdadige brein.
Zeker wel. -Die kennis gaan wij nu toetsen.
Wij? -Ja, wij.
Dus het is wel binnen. -Is dat zo?
Ik heb er als eerste recht op.
Je zou het niks vinden. De moeder heeft 't gedaan.
Hoe weet je dat? Het is net binnen.
Het is altijd zo bij Falcon Smith. Hij heeft 'n slechte jeugd gehad.
Thee met crumpets, Mr Stringer.
Vergezelt u mij? -Graag, Miss Marple.
Daar staat het.
De sneltrein van vijf uur naar Brackhampton haalde mijn trein in...
Ongeveer hier, schat ik. -Hoe weet u dat?
De conducteur zei: 5 minuten naar Brackhampton.
Hij kwam net na de moord binnen.
Dus 6 minuten voor Brackhampton, met zo'n 50 kilometer per uur.
Dus...ongeveer hier.
Maar het lichaam dan, Miss Marple? -Dat is uit de trein gegooid.
De politie heeft niks gevonden. -Nee.
De dader is teruggekeerd en heeft het lijk weggehaald.
De politie zal nu zeker op onderzoek uit willen.
Ze vinden een onderzoek niet nodig.
Er zal zeker een nieuwe speurtocht... -Ja, maar we gaan zelf op zoek.
Hé? -Ja, Mr Stringer.
Een stevig ontbijt zal ons goed doen.
We gaan morgenochtend vroeg wandelen.
Britse Spoorwegen Geen toegang
Er moet hier iets liggen.
Je kan geen lijk uit een trein gooien zonder 'n spoor achter te laten.
Als we hier lang blijven, worden we zeker aangehouden.
Onzin. Niemand kijkt om naar spoorarbeiders.
Ik betwijfel of iemand erin trapt.
Een schoen, een stuk kleding...iets.
Ons spoorboekje kan oud zijn, maar er gaat zeker 'n trein om 7:15 uur.
Dat is goed mogelijk. -Het kan hier gevaarlijk zijn.
Ongetwijfeld.
Miss Marple. Miss Marple. -Ja?
Daar bent u. Volgens mij hoorde ik iets.
Volgens mij heb ik iets gevonden. -Echt waar?
Hier zou iets uit een trein gegooid kunnen zijn.
Als het 't lijk was...
zou 't omlaag rollen en tegen deze muur eindigen.
Waar is het dan?
Dat, Mr Stringer, is de grote vraag.
Het kan begraven zijn.
Alleen met 'n pikhouweel of schop.
Dit is niet de ideale plek om 'n lichaam te laten verdwijnen.
Tenzij...
Van haar bontkraag, denk ik.
Mr Stringer, geeft u me een pootje?
Miss Marple, ik... -Alstublieft, Mr Stringer.
Nee, nee. Maak een stijgbeugel.
Voorzichtig. Bent u zo ver?
Vouw uw handen samen. -Dat heb ik gedaan.
Bent u er klaar voor?
Geweldig.
Naar beneden.
Wat een enge man. -En een enge hond.
We kunnen ons beter terugtrekken.
Ik weet zeker dat het lijk achter deze muur ligt.
Dat is 't landgoed Ackenthorpe Hall. -Weet ik. Perfect.
lemand uit het huis kon het lijk makkelijk op het landgoed verstoppen.
Bedoelt u iemand van de familie? -Of bedienden, als ze die hebben.
Bedienden. Ik vraag me af...
Miss Marple, wat het ook is, doe het niet.
Mr Stringer, we trekken ons terug. Tijdelijk.
uitzendbureau voor huishoudelijk personeel
Goedemorgen.
Ik heb niemand op m'n lijst, nog geen kindermeisje.
Ik zoek een baan. Ik heb er geen in de aanbieding.
Gaat u alstublieft zitten, mevrouw. U bent hier aan het juiste adres.
Fijn dat er nog steeds onzelfzuchtige mensen bestaan.
Eens even kijken. Ja, hier heb ik iets perfects.
Vrolijk huis voor vrolijke dame.
Eigen suite, TV, radio, gebruik van 'n auto.
Thee in bed op zondag. Pensioenplan.
De hemel verhoede het.
Oké. Mrs Forbes Alexbridge. Gaat verhuizen naar Monte Carlo.
Ze wil geen buitenlanders. Eigen goktoelage.
Ik heb een afkeer van gokken.
Mrs Hamilton Potts. Van de Dingley Stud Farm.
Zeven kinderen. De oudste is zeven. -Nee, dank u wel.
Kan ik Mrs Binster persoonlijk spreken?
Ik ben Mrs Binster. -Ik begrijp het.
Ik vraag me af of er een vacature is op Ackenthorpe Hall?
Ackenthorpe Hall? -Ja, Ackenthorpe Hall.
O ja, ik geloof dat ik daar wel iets voor u heb.
Ja, daar is altijd wel 'n vacature.
Dank u wel.
Ik ben Jane, van Mrs Binsters uitzendbureau. De nieuwe werkster.
U bent oud genoeg om beter te weten. Kom binnen.
Ik kom voor Miss Ackenthorpe. -U wordt verwacht. Daar.
Miss Ackenthorpe? -Ja.
Ik ben Jane.
De nieuwe werkster? -Ja, Jane Marple.
Kunt u me wijzen waar ik m'n spullen kwijt kan...
O, natuurlijk.
Is deze baan echt waar u naar op zoek bent?
Natuurlijk. Anders zou ik hier niet zijn.
Ik wil geen huishoudster. Ik wil iemand die...het werk doet.
Koken, afwassen, bedden opmaken, vloeren schrobben...
de haard aansteken, as opruimen. Ik weet 't.
Ik hoop dat u ons geschikt vindt. -Vast en zeker.
Het is niet te zwaar. We zijn met z'n drieën.
lkzelf, m'n neefje, die vakantie heeft van school, en mijn vader.
Zal ik u uw kamer wijzen? -Ja.
Die draag ik wel. De clubs misschien, als u 't niet erg vindt.
Ik moet fit blijven, ziet u? -Ja, natuurlijk.
Ons personeel is Hillman, de tuinman, en Mrs Kidder, die open deed.
Ze komt drie middagen per week voor 't grove werk.
Mijn opa heeft ons vermogen verdiend. Theebiscuits.
O ja. Heerlijke biscuitjes waren dat.
Hij was nogal streng, helaas.
Miss Marple, ik kan u nu maar beter meteen vertellen dat m'n vader...
Hij kan nogal moeilijk zijn.
Hij is invalide.
Hij is erg zuinig en zegt soms dingen die mensen van streek maken.
Ik wil niet dat u... -Ik heb vaker voor ouderen gezorgd.
Dat komt wel in orde.
Emma. Emma, ik kan je horen.
Ja, vader. -Probeer niet weg te sluipen.
Is de nieuwe meid bij je? -Eh...ja, vader.
Hopelijk is ze wat molliger dan de vorige. Ik haat magere meiden.
Komt er nog wat van? Breng haar hier binnen.
Ja. Wilt u even binnenkomen?
Vader, dit is Miss Marple, eh...Jane.
Zij is wel heel lelijk.
Niet iedereen kan jong en knap zijn, Mr Ackenthorpe.
Ik tolereer geen brutaliteit.
Dan mogen we elkaar vast. Ik ook niet.
Als u blijft, en dat zal wel moeten, onthoud dan dit...
Dat ik in 'n groot huis woon, betekent niet dat ik rijk ben.
Dus haal niks in uw hoofd.
Ik woon hier omdat ik dat wil. Betalen kan ik 't niet.
Vader, denkt u niet... -Nee. Kunt u koken?
Als u van goed Engels eten houdt, ja.
Kabeljauw is even goed als kreeft, en veel goedkoper.
Als je smaakpapillen verpest zijn door goedkope genotmiddelen.
Als u bedoelt wat ik denk... Deze kostte 2 shilling.
Ja, vast wel. -Ik breng haar wel naar haar kamer.
Goed idee.
Dat was Hillman, de tuinman. Als m'n vader op is, roept hij hem.
Ze zijn op elkaar gesteld.
Blijft u, Miss Marple...Jane?
Natuurlijk, lieve mevrouw. -Daar ben ik blij om.
Emma, kom terug. Je bent m'n pillen vergeten.
Neem me niet kwalijk. Je kamer ligt tegenover de trap.
Ik vind het wel. -Mag ik die aan u geven?
Kom onmiddellijk tevoorschijn.
Ik raad je aan om tevoorschijn te komen.
Goed...
Ben jij Miss Emma's neefje?
Ja, Alexander Eastley. Aangenaam.
Aangenaam. Ik ben Jane. Jane Marple.
Ja. Teleurstellend, vindt u niet? Ik hoopte op een Jayne Mansfield.
Je hebt iets gemeen met je opa. -We lijken veel op elkaar.
Maar ik ben niet gierig. Die vaas houdt hij in op uw loon.
Gelukkig ging je op tijd opzij, anders...
Was 't mijn hoofd geweest en had u tien jaar gekregen.
Dat kan nog steeds.
U lijkt niet op Jayne Mansfield, maar ook niet op een werkster.
Om eerlijk te zijn ben jij ook niet het prototype van een jongen.
Er is iets vreemds aan u. U houdt het nooit vol.
Maar Mrs Kidder gaat eerst, deprimerend mens. Net als Annie.
Je voorganger. Broodmager en een vreselijke kokkin. Kunt u koken?
Beter dan Annie, denk ik.
Grootvader is ook zo. En hij eet niet graag laat.
Je kunt beter later uitpakken.
Wijs me dan maar eens waar de keuken is, Alexander.
Prima...Jane.
Emma. -Dat is hem. Hij schreeuwt altijd.
Meestal over geld. Deze kant op. -Emma.
Ze kijken allemaal uit naar z'n dood.
Een familie vol aasgieren. Behalve tante Emma misschien.
Wie zijn die aasgieren? -Ome Harold. Schatrijk en ook gierig.
Ome Albert. Oersaai, arme kerel.
Ome Cedric schildert, maar niet om de kunst.
Vorig jaar is hij met een model...
Alexander. -Zo is hij.
Verder was er ome Edmund. -Was?
Hij heeft in de oorlog in z'n eentje 'n bom tegengehouden.
Er was niemand in de buurt. Vast gedeserteerd.
Wie zorgt er dan voor jou?
Mooi gezegd. Edith was mijn mama. Ze is dood.
Papa is Brian Eastley. Beroemd van de Battle of Britain.
O, de Brian Eastley. -Ja.
Ik begin een zaak voor hem als ik m'n erfenis krijg. Hier is het.
Eindelijk bent u er. Ik ga.
Ik blijf hier voor geen goud na zonsondergang.
De pannen staan op die plank boven het fornuis.
Eten en dergelijke vindt u daarin.
Bedankt. -Dag.
Goedendag. -Goedendag, Mrs Kidder.
Wat is er met jou? -Ik was beleefd.
Charmant, hé Jane?
Kom eens kijken. -Waarnaar?
Fase vier van de anti-Kidder campagne.
Prachtig.
Avondeten om acht uur graag, Jane.
Ik zie dat u zich al aardig thuis voelt.
Daar heeft u toch niks op tegen?
Misschien.
Maakt u het zichzelf niet te gemakkelijk.
O, wie bent u? -Ik ben de nieuwe werkster, meneer.
Dokter Quimper. U zult me wel vaker zien.
Alexander zeker? -Ik ben bang van wel.
Mr Ackenthorpe verwacht me.
Ik breng u wel. -Dat is echt niet...
Dokter...
Waar zijn verdorie mijn lucifers gebleven?
O, jij bent het. -Goedemorgen.
Wat doet u hier? Rondneuzen zeker?
Waar zijn mijn lucifers?
Als u gaat roken, doe ik 't raam open.
Ik geloof heilig in frisse lucht. U niet, dokter?
Nou... Ja, ik ook, Miss...
Marple heet ze, dat harteloze mens.
Ja, zo krijg ik wel een dubbele longontsteking.
Op de een of andere manier krijg je me wel dood.
U gaat 100 worden, en daar kan ik niks tegen doen.
Zeg dan dat ze het raam dichtdoet en me 'n vuurtje geeft.
Daar wordt hij zeker niet slaperig van?
Helaas, het werkt stimulerend.
Draai u om. -O, jee.
Dichterbij, mens.
Je dorp mist de paardendokter zeker wel?
Ik was slecht met paarden.
Hoe was uw verjaardag? Is de familie geweest?
Natuurlijk. Het hele weekend.
Gratis verblijf vanaf vrijdag.
Vrijdag. -Wat gaat u dat aan?
O, niks. Het was toevallig voor mij ook een interessante dag.
Hoe oud bent u geworden? -Gaat u niks aan.
Het was trouwens een rotweekend.
Hopelijk duurt het nog lang voor ik ze weer moet zien.
U bent niet aardig over uw familie.
Mijn familie is zelf niet aardig. Weet je wat Cedric deed?
Hij zei tegen Emma dat ze weg moest gaan en moest trouwen.
De egoïïst.
Ik weet 't niet. Zou het zo slecht zijn als Emma zou trouwen?
Vader, ik ga even de stad in.
Ik ga zo. Wilt u een lift?
Waarom wil je de stad in? Kan zij niet gaan?
Ik moet rekeningen betalen.
O, geld. Dat is iets anders.
Je kan niemand vertrouwen. Ga maar.
Kan ik u van dienst zijn? -Dank u.
Ja, dan hoeft ze niet in 'n taxi. Jij bent al duur genoeg.
Het komt op de rekening. Klaar? -M'n jas nog.
Tot vrijdag dan. Dag, Miss Marple.
Dag, dokter.
Als u die ramen niet dichtdoet, wordt u ontslagen.
In dat geval wil ik vier weken loon vanwege mijn opzegtermijn.
Uit mijn ogen, mens. -Graag zelfs.
Uw gewicht is niet in balans.
Ik heb 't Open Kampioenschap voor dames gewonnen in 1921.
Echt waar? -Je hebt vast veel te doen.
Nee, 't is interessant. U bent onze eerste golfende werkster.
Dit is het tijdperk van de gewone vrouw.
U hebt hem met 'n curve geslagen. -Weet ik.
Weet u wat? -Wat?
Volgens mij sloeg u die ballen expres zo.
Alexander, als je me echt wilt helpen...
wil je dan die ene bal zoeken terwijl ik die andere zoek?
Heeft u die van u al gevonden? -Ja, jij ook?
Spoorloos verdwenen. -Gelukkig heb ik er meer.
Als u zo doorgaat, heeft u die nodig ook.
Misschien wil jij de volgende voordoen.
Natuurlijk.
Eens zien hoe dicht je bij die gebouwen kunt komen.
Ja, dat moet kunnen.
Redelijk.
Het was uitstekend voor iemand van mijn leeftijd.
Nog een chip en een putt en hij zat in de hole.
Heeft je opa paarden, Alexander?
Ooit wel. Nu bewaart hij hier aandenkens aan vroeger.
Nostalgie. Een zwak van oude mensen. Wilt u een kijkje nemen?
Ik ben er oud genoeg voor, vind je niet?
Een ouderwetse ponykar. -Daar gingen ze mee naar het dorp.
En met de Victoria naar de kerk?
Ja, op zondag in de zomer, geloof ik.
De coupé is voor in de winter? -Dat zou ik wel denken.
Het spookt hier. Opa heeft iemand gevonden die opgehangen was.
Hij was al 'n week dood. -Zo is 't genoeg, Alexander.
Wat was dat? -Geen idee.
Oké, ik ga wel kijken. -Ga uw gang.
Wat zijn we nerveus, zeg.
Jammer. -Wat verwachtte je dan?
Lichamen. -Wat?
Levende hoor. Dit was een geliefde plek voor paartjes.
Tot opa aan Hillman vroeg om er 'n eind aan te maken.
Er gebeuren hier rare dingen.
Er was 'n meisje... -Zo is het genoeg.
Er kan ergens anders nog een vogeltje vast zitten.
Er is hier iemand anders geweest. Die is niet van tante Emma.
Die is van mij. Ik heb hem laten vallen.
Dank je wel. Het was een erfstuk.
De politie zit toch niet achter u aan, hé?
Je kijkt te veel televisie. Je moet je fantasie in toom houden.
Wat ligt daarachter? Meer relikwieën?
Inderdaad, de vruchten van opa's Egyptische fase.
Werkelijk? Dat is interessant.
Dat is verboden. -Laat me los.
Wat moet u hier? -De jongen leidde me rond.
Wie? -Alexander.
Hij... -U liegt.
Alexander, kom onmiddellijk tevoorschijn.
Discretie leek me de beste oplossing. Hij deinst niet terug voor 'n oorveeg.
Je opa houdt niet van pottenkijkers. Ik ga het hem vertellen ook.
Daar twijfel ik niet aan. Kom mee, Jane.
Bravo, jongeman.
Wat?
Nee.
Luister, Mr Stringer.
Ik wil dat u anoniem de politie informeert.
Noem m'n naam nog niet. Ik wil hier zijn als er iets gebeurt.
Miss Marple toch. Oké, maar ik vind het vreselijk dat u daar alleen bent.
Hebben ze toevallig geen plaats voor een tuinman?
Ze hebben er al een. Goed dan, ik doe wat u wilt.
Miss Marple, als de dader merkt dat u de poederdoos heeft...
Ik zal voorzichtig zijn, Mr Stringer. Belt u nu meteen de inspecteur.
En? -Ik heb haar nooit eerder gezien.
Nee, ze komt niet uit de buurt.
Wie ze ook is, ik wil direct van haar af.
Als de deur op slot had gezeten...
waren al deze bemoeiallen hier niet geweest.
Gaat het wel, vader? -Natuurlijk gaat het.
Ik heb wel vaker een lijk gezien. Ik ben er bijna zelf een.
Ga maar terug naar het huis. Ik kom er zo aan.
Ze wilden haar eerst hierin stoppen.
Het is loodzwaar om dit te verplaatsen.
Inspecteur?
Ja, dokter?
Ik weet niet of dit helpt...
Ga door. -Nou, de vrouw...
Niemand kent haar en haar kleding ziet er buitenlands uit.
Frans misschien.
Ja, dat is interessant. Dank u wel, dokter.
Het was maar een idee. -Het kan nuttig zijn. Dank u.
Dat verklaart waarom ik haar niet ken. Ik ken iedereen.
Dat zal wel. Maar ik moet een link zoeken tussen haar en de familie.
Ik denk dat ik ze allemaal hier laat komen.
Ze kunnen elkaar niet uitstaan.
Dat heb ik gehoord. Maar goed, eerst de routine.
Hebben ze nog meer bedienden? -Ja, inspecteur.
Krijg nou wat. U?
Ja, gekke oude ik.
Hierin alsjeblieft.
Het is maar 'n sigarettenpakje, van twijfelachtig belang.
Ik zal 't onthouden.
Wat verwacht u dat uw mannen zullen vinden?
Aanwijzingen. -Maar denkt u dat ze echt wat vinden?
Het lijk is van hier naar daar verplaatst.
Er kan iets op de grond gevallen zijn, denk je niet?
Ja, dat denk ik wel. -Heb jij iets gevonden?
Nee, inspecteur. Niks.
De familie is gearriveerd. -Bedankt. Ik praat straks wel met ze.
Dat zullen ze leuk vinden. Goede jacht.
Een idioot wurgt z'n vriendin, wat ze vast verdiende, en wat doen ze?
Ze komen hier zoeken en bemoeien zich overal mee.
Ik zei tegen Haddock, of hoe hij ook heet...
Craddock, meneer. Zal ik inschenken?
Natuurlijk.
Goed, ik zei tegen die Haddock...
dat niemand in de familie haar ooit heeft gezien.
Hoe weet u dat zo zeker? -Cedric, dit is absurd.
Ze kwam tenslotte niet van hier en ze is gevonden in onze stal.
Een van ons kan haar gekend hebben. Was ze jouw vriendin?
Wat? -Ja, ja. Cedric heeft wel gelijk.
Hij heeft nooit gelijk. -In de ogen van de politie.
Jij geeft niks om de reputatie van de familie.
Je bent er geen lid van, strikt gesproken.
Maar wie heeft de politie gebeld?
O, dat weet ik wel.
Wie dan? -lemand die wist waar 't lijk lag.
Is er nog koffie, Jane?
Pak zelf maar.
Het was niemand van ons. -Wie zal 't zeggen?
Wat doet het ertoe? Ze was vast een spion.
Dat is absurd. -Ze schijnt buitenlands te zijn.
Veel Engelse vrouwen dragen kleren uit Parijs.
Nette vrouwen niet. -Dokter Quimper, Mr Ackenthorpe.
Krijgt u nog steeds revitaliseringsspuiten?
Ik doe alles om jullie te overleven...
en mijn bezit uit jullie hebberige handen te houden.
Ik ga kijken of ik de politie nog van dienst kan zijn.
Heerlijke koffie, Jane.
De inspecteur gaat trouwens iedereen ondervragen.
Zorg dat u een goed alibi heeft.
Hij is slim, die jongen.
Ze schijnt vrijdag vermoord te zijn.
We waren hier vrijdag. Ze zullen ons allemaal willen spreken.
We waren hier allemaal pas vrij laat.
Ja, dus wat hebben we allemaal eerder die dag gedaan?
Albert, wat heb jij gedaan? -Ik?
Ja, jij. Je zat toch niet op kantoor?
Ik, eh...nee.
Er draaide een film die ik graag wilde zien.
Met Brigitte Bardot? -Cedric, dit is absurd.
Is dat zo, Harold? Hoe zit het met jou?
Of weet je secretaresse wat je die dag gedaan hebt?
Dat gaat je niks aan. -Ik zit goed. Ik was op de club.
Is er geen achterdeur? -Ik geloof 't wel.
Maar ik kwam hier zaterdag pas aan.
Je kan 't lijk vrijdag verstopt hebben, teruggegaan zijn...
en 's avonds in je vaste stoel hebben gezeten.
Kan een van je vriendinnen jou helpen?
Mijn huidige toeverlaat zal de politie tevreden stellen.
En jouw secretaresse vast ook.
Als u klaar bent, brengt u me dan koffie in de bibliotheek?
Goed, meneer.
Hij is nogal nerveus.
Jij bent erg kalm. -Waarom zou ik niet kalm zijn?
Ik zat te denken. Als die vrouw buitenlands was...
Wat vaker aan vrouwen denken zou je goed doen.
Het is belachelijk... -Zeker.
Nee, maar als ze echt Frans was, zou zij het kunnen zijn.
Ik geef het op. Wie kan het zijn?
Die Martine. -Martine?
Die Franse boerenmeid die zo'n ophef veroorzaakte.
Die waar Edmund zo verliefd op was.
Dat is eeuwen geleden. -Dat weet ik.
Maar het is wel mogelijk.
Waarom zou ze 16 jaar later dood in de stal liggen?
Het is te gek voor woorden. -Ik heb 't niet bedacht.
Wie dan wel?
Emma. -Emma?
Emma? Dat is raar.
Paul.
Lieveling. -Nee, alsjeblieft.
Hoe lang nog? We moeten het aan de oude man vertellen.
Nog niet, alsjeblieft. -Hoezo niet?
Paul, ik denk dat iemand in de familie een moordenaar is.
Emma.
Ik heb 'n brief gekregen. Ik kan 't niet meer verzwijgen. Lees jij hem.
Mijn Frans is helaas niet goed genoeg.
Geachte Miss Ackenthorpe, het zal u verbazen als u hoort...
dat u een schoonzuster heeft.
Ik ben twee dagen voor z'n dood met Edmund getrouwd.
Ik wilde het huwelijk vergeten, maar ik kom naar Engeland...
en ik zou u toch graag willen ontmoeten.
Ik schrijf u en niet uw vader omdat ik weet dat hij ziek is...
en mijn bestaan zal een schok voor hem zijn, net als voor u allemaal.
Hoogachtend, Martine Ackenthorpe.
Hij was toch dood voor ze konden trouwen?
Dat dachten we allemaal. -Wat is het probleem?
Die gewurgde vrouw moet Martine geweest zijn.
Als ze echt Edmunds weduwe was, had ze 'n aandeel in het testament.
Ik begrijp het. -Paul, wat moet ik doen?
Weet de rest het al? -Nee.
Ik heb wel tegen Albert gezegd dat het Martine kon zijn.
Wat zei hij toen? -Dat het onzin was.
Maar hij keek bezorgd.
Zeg 't tegen de politie. -Dan verdenken ze de familie.
Wat kun je anders doen? -Ik weet het niet.
Je moet het ze vertellen.
Ik moet er over nadenken.
Je kan beter gaan.
Goedemiddag.
Daar bent u. -De trein had vertraging.
O, goedenavond, inspecteur.
U wist zeker ook af van die poederdoos, en eerder dan ik?
Ik heb het toch maar aan de inspecteur verteld.
Heel verstandig. -Ik ben blij dat u dat vindt.
Informatie achterhouden is heel ernstig.
Dat weet ik. Het spijt me zeer. Wilt u soms thee?
Nee. Weet u wat de diefstal van de poederdoos uit uw kamer betekent?
Koffie?
De dief en de moordenaar zijn vast dezelfde persoon.
Hij of zij is waarschijnlijk in het huis en uw leven is in gevaar.
Goh, denkt u dat echt?
Houdt u hier alstublieft mee op. Vanavond nog.
Ja, dat is echt het beste, Miss Marple.
Goed, ik zal morgen m'n ontslag indienen.
Mooi, dat is dan geregeld.
Ik heb wel een opzegtermijn van een maand.
Wilt u een biertje, inspecteur? -Miss Marple, ik...
Laat ook maar zitten.
Goedenavond.
Hoe was het bij het erfregister?
U heeft toch gehoord wat de inspecteur zei.
Heeft u het testament gezien? -Ja.
Wat stond erin?
Mr Ackenthorpes vader mocht hem niet erg.
Dat verbaast me niets. Ga door.
Het huis en het inkomen van het vermogen zijn van hem...
maar hij mag zelf niet aan het vermogen komen.
Dat is het eerste punt.
Het tweede is: het vermogen gaat naar z'n kinderen.
Naar Emma, Cedric, Harold en Albert. -Ja.
Twee van de andere genoemden, Edith en Edmund, zijn overleden.
Meer voor de rest. -Alexander krijgt ook een aandeel.
En zijn vader, Eastley? -Alles gaat direct naar z'n zoon.
Eastleys enige zorg is wat Alexander krijgt.
Dokter Quimper voor u, meneer. -Laat hem binnenkomen.
Je telefoontje naar 't erfregister was erg nuttig.
Goedemorgen. -Ga zitten.
Dank u wel. Weet u al wie die vrouw was?
De Franse politie kon niet helpen.
Dus u neemt echt aan dat ze Frans is?
De kleding en make-up kwamen uit Parijs.
Wilde u me daarom spreken? -Nee, dokter.
Had de oude Mr Ackenthorpe met kerst maagklachten?
Ja, hij eet vaak te veel als er lekker eten op tafel staat.
Hij zei dat u vragen stelde alsof u aan arsenicumvergiftiging dacht.
Ik dacht eerst dat er iets vreemds aan de hand was.
Heeft u het eten getest? -Nee.
Waarom niet? -Niks wees erop.
Geen chronische maagklachten...
zoals je verwacht bij klassieke arsenicumvergiftiging.
Regelmatige kleine doses? -Precies.
Neem me niet kwalijk.
Verbind haar maar door.
Miss Ackenthorpe. -Emma?
Goedemorgen. -Ik heb 'n brief van...
Ik begrijp het. Wilt u de brief voorlezen?
Dank u. Ik wil de brief graag op laten halen, als dat mag.
We zullen het vragen aan de Franse politie. Dank u wel. Dag.
Weet u waar dat over ging? -Ja, ik denk het wel.
Waarom heeft u niks gezegd?
Ik hou van Emma, inspecteur. Ik wil met haar trouwen.
Ik zei dat ze u in moest lichten. -U drong niet aan?
Nee, het was belangrijk dat ze zelf die beslissing nam.
Ik begrijp het. -Dank u. Is dat alles?
Denkt u dat het Martine Ackenthorpe is?
Wie anders? -Is ze vermoord door 'n familielid?
Daar geef ik liever geen antwoord op.
Oké, dokter. Dank u wel. -Dank u.
En, meneer?
Ik maak me zorgen. -Over de dokter?
Nee, niet over hem. Ik maak me zorgen over Miss Marple.
Zoekt u iets, Miss Marple?
Gaat het wel met u? -Prima. Dank u wel, Mr Eastley.
Wat wilt u? -Ik wilde hem z'n drankje brengen.
Dan hoeft u het niet te doen. -Aardig van u. Het is klaar.
Vast een storm. De stroom is krakkemikkig, net als alles hier.
U bent ook wat krakkemikkig, hé? -Nee hoor.
Dank u wel. -Dank u wel.
Wat doe jij nou hier?
Ik zoek een lamp. -Je moet slapen.
Ik was toevallig aan het lezen.
Mag ik vragen wat u hier doet? -Ik probeer licht te krijgen.
Dat zult u hier niet vinden hoor.
Nee? -Een stroomstoring. Gebeurt vaker.
Mag ik die lenen? -Alexander, kom hier.
Welterusten, Jane.
Wie is dat? Wie is daar?
O, Mr Cedric.
Stroomstoring. Gebeurt vaker.
Ik moet kaarsen zoeken. -Een ogenblikje.
Mijn zus zegt dat u hier pas een paar dagen werkt.
U lijkt niet op een huishoudhulp. -Ik moet ook mijn brood verdienen.
De dag na uw komst is er een lijk gevonden.
U bent de vinder. -Waarom denkt u dat?
Het zou precies kloppen.
U heeft de politie gebeld. -Ik heb de politie niet gebeld.
Nee?
Wie bent u? Wat doet u hier? -Dat heb ik u al verteld.
Ik ga u in de gaten houden, Miss Marple...Jane.
O, Hillman. Ik wil je even spreken.
Ga weg.
Help.
Wat is er aan de hand? -Albert. Help Albert.
Alexander, bel de dokter. Snel.
Ik kon niks meer voor hem doen. -Hoe gaat het nu met de rest?
Emma, Cedric, Harold en Eastley hebben er niet zoveel last van.
En de oude man redt het wel. Hij is taai.
Morgen zijn ze weer de oude.
Geen twijfel over de oorzaak? -Nee.
Ze zijn allemaal vergiftigd. -Dank u, dokter.
Quimper.
Harold. Die klaagt natuurlijk het hardst.
En de rest van de kippenbouillon.
Klaar? -Bijna.
Zorg dat het naar het lab gaat. Dat was het voor vanavond.
En, Miss Marple?
Champignonsoep, eendencurry, rijst, en appeltaart.
Dank u. Champignonsoep uit blik? -Absoluut niet.
500 g. champignons, bouillon, melk, bloem, boter...
citroensap, wat kruiden...
Champignons?
Ik heb de soep zelf geproefd. Heerlijk.
Dat zal vast. De taart?
Ik kan nooit van mijn eigen taart afblijven.
Van geen enkele.
De curry? -Precies.
Lekker natuurlijk, maar van rijst word je dik.
En ik wilde ook al taart eten...
Waar kwam de eend vandaan? -Mr Harold heeft hem geschoten.
Hij doodt nogal graag dingen.
Alexander heeft ook geen curry gehad?
Nee, ik dacht dat hij het lekker zou vinden. Bijzonder kind.
Is er iemand in de keuken geweest toen u aan het koken was?
Niet toen ik er was. Maar ik heb ook andere taken.
Iedereen kon zomaar binnenkomen.
Er zijn zes mensen vergiftigd. Een is er dood.
Daar zat ik ook aan te denken, inspecteur.
Een bericht van de commissaris.
Hij wacht op uw rapport. -Goed.
Persoonlijk, meneer. -Haal de auto. Ik kom zo.
Goed.
Er is een link tussen de moorden, hé? -Dat denk ik ook.
We moeten uitzoeken wie de poederdoos heeft.
Ik heb nog maar één kamer doorzocht.
Welke? -Die van Albert, helaas.
Miss Marple, ik moet gaan. -Ik weet het.
Het werk van een politieman is nooit klaar.
Dat van een vrouw ook niet.
Ik wilde zeggen: Wees voorzichtig.
Als u nog iets bedenkt, neem me dan in vertrouwen.
Het ideale kookboek
Het lab heeft arsenicum in de curry gevonden.
Niet veel. Genoeg voor maagpijn. Niet genoeg voor moord.
Albert kreeg meer. -Waarom de rest vergiftigen?
Als de dader 'n familielid is, moest hij ook ziek zijn.
Stel dat 't niet zo is. Ik denk aan de tuinman, Hillman.
Hij schijnt 'n leuk bedrag te krijgen als Ackenthorpe sterft.
Het is mogelijk. -Je vergeet de dode vrouw, Bacon.
Het lijkt erop dat 't echt Martine was.
Heeft de Franse politie al iets gevonden?
Er is geen bewijs van een huwelijk.
Het dorp waar Edmund zat, is verwoest.
Er zijn geen papieren meer. -En?
Het is het patroon. Alleen een familielid zou haar dood wensen.
Vermoord je familieleden een voor een, behalve de oude man.
Bij zijn natuurlijke dood erf je het hele vermogen en het landgoed.
Albert kreeg de rest na 't eten, misschien in een drankje.
Dat zou ik niet opdrinken.
Waarom niet? -Omdat het lunchtijd is.
Wat is het? -Runderbouillon en custardtaart.
Bouillon? Ik wilde biefstuk. -De dokter zei bouillon.
Hij kan de pot op. Ik geef de bevelen.
Ik wil niet meer slurpen. Neem mee. -Prima.
Hillman, nog een fles.
Als die vrouw inderdaad Martine was...
dan zullen ze door die brief een van ons verdenken...
van haar dood en die van Albert.
Ja, een van ons. -Dat verwachtte ik van jou.
Kom nou toch, jij denkt precies hetzelfde als ik.
Als jij het niet gedaan hebt, denk je dat ik het was.
Hou op, hou op. -Of jij zelfs, lieve Emma.
Ik heb genoeg van deze onzin. -De politie vindt 't geen onzin.
Zeg over ons wat je wilt, maar laat Emma erbuiten.
Je zou kunnen zeggen dat Emma de brief verzwegen heeft...
om er haar voordeel mee te doen.
Leg uit.
Zodra het lijk van Martine gevonden was...
werd de hele familie verdacht. Dat geldt ook voor jou, Emma.
Zodra jij met die brief kwam...
was iedereen verdacht, behalve jij.
Zo had ik het nog niet bekeken. -Je bent niet goed snik.
Die vrouw is gewurgd. Denk je dat je zus dat kan?
Emma is een aantrekkelijke vrouw.
Vind je ook niet? -En?
Ze hoeft zelf haar vuile werk niet op te knappen.
Emma, laten we gaan. -Eastley, Emma valt op de dokter.
Het wordt moeilijk om weer met een familielid te trouwen.
Die was raak, hé? -Ja.
En ik sta klaar om je nek te breken.
Dat geloof ik, maar vertel me eerst dit eens.
Heb je Emma ontmoet de avond voor ze het lijk vonden?
Ik... -Hillman heeft jullie gezien.
We hebben elkaar gezien, ja.
Hij vroeg me te bemiddelen bij vader. -Waarom?
Ik wilde geld lenen.
Jeetje mina.
Wat doet u hier? -Ik maak 't bed op.
Dat heeft u vanmorgen gedaan. -Ik moet de kussenslopen verschonen.
Ze zien er schoon uit. -Ik vind van niet.
O, wat doe ik nu weer?
Ik wou dat dat mens opschoot. Ik ben hier niet graag in 't donker.
Ben je bang dat je gegrepen wordt door een man?
Gek hoe alles tegelijk gebeurt.
M'n zus d'r oudste had de mazelen, Ernie brak zijn arm...
en haar man kreeg steenpuisten, in dezelfde week.
Ongelofelijk, hé? We krijgen hier hetzelfde.
Eerst die nare moord, dan Mr Albert vergiftigd.
Wie wordt de volgende? Zulke dingen komen altijd in drievoud.
Daar bent u. Sorry, maar de dokter was bij Mr Ackenthorpe.
Lang gewacht op zeer weinig.
De jongere generatie, ik weet het niet hoor.
Wat is er aan de hand?
Het is Mr Harold.
Schoot hij zelf, of iemand anders? -Zelfmoord klinkt logisch.
Harold doodde de andere twee, werd bang en koos de makkelijkste uitweg.
Iedereen wist dat hij graag jaagde voor 't eten.
Maar er is van dichtbij geschoten. -Oké.
Iemand die hij kende, vroeg of hij 't geweer mocht zien en...
Zelfmoord is niet uitgesloten. -De moordenaar wil dat we dat denken.
Maar we kunnen niet meer moorden riskeren.
Waarheen? -Naar het huis.
Ik zal die poederdoos vinden, al moet alles overhoop.
Pardon, meneer. Ene Miss Marple wil u spreken.
Kom binnen. Hallo. -U was op weg ergens naartoe?
Ja. -Dan kom ik direct ter zake.
Is hij niet prachtig?
Wie had hem? -Alexander.
Ik had 't kunnen weten. Hij is onverbeterlijk.
Hij speelde er 's nachts mee.
Dus we zijn terug bij af? -Nee hoor.
Ik denk dat ik weet wie onze moordenaar is.
Het lastige wordt om hem tegen de lamp te laten lopen.
Ga zitten, Miss Marple. -Dank u.
Hou die uitdrukking vast, Emma.
Jammer, nu kan ik niet verder.
Lopen de dingen niet zoals je hoopte?
Alles wat jij zegt, klinkt als een insinuatie.
Hij cultiveert het. -Niet zeuren, Quimper.
Als ik naar beneden wil, doe ik dat.
Deze stoel, Hillman. -Vader...
Laat dat. -Sorry Emma, z'n besluit staat vast.
Ik blijf niet in mijn eentje boven.
Straks ga ik eraan. Hier ben ik tenminste niet alleen.
Ik ben het met u eens. -Dat komt weinig voor.
Ik wil wat drinken. Jij niet. Quimper.
Daarna ga ik.
Daar niet. Op m'n knieën.
Is dit even knus. Zullen we een potje bridgen?
Het was maar een idee.
Wat heb je daar, jongen? -Het is heel charmant.
Frans, tweede keizerrijk. Waardevol volgens mij.
Hoe kom je eraan? -Het is van Miss Marple.
Geef je het terug? -Ik heb het geleend.
Ik geef het wel aan haar als ik naar bed ga.
Kom binnen, dokter. -U verwachtte me?
Heeft Alexander het niet verteld? -Wat?
Vergeetachtig joch. Ik heb een zere keel, dokter.
Ik vroeg hem om u te vragen om er even naar te kijken.
Ik begrijp het.
Sorry. Zo'n keel heb ik al jaren niet gehad.
Dan heeft u geluk gehad, Miss Marple. Hoofdpijn?
Nee, alleen een zere keel.
We zullen eens kijken.
Dit is mooi. -Ja, hé?
Hoe komt u eraan? -Gevonden.
Waar? -In de stallen hier.
Echt waar?
Mond open, alstublieft.
Zeg Aaa...
Geen ontsteking.
Vond u het niet oneerlijk om de poederdoos houden?
Onder deze omstandigheden niet, nee.
Is uw keel opgezet? -Ik geloof het niet.
Ik heb u eerder gezien met uw handen om de keel van een vrouw.
Het was in een trein en u was haar aan het wurgen.
Dat is nogal een beschuldiging. -Ik heb er nog meer.
U had de poederdoos aan die vrouw gegeven...
en u wilt hem omdat hij naar u zou kunnen leiden.
Ik denk dat ze uw vrouw was. -Denkt u dat?
U heeft haar vermoord nadat u die brief naar Emma schreef.
Zogenaamd namens Martine Ackenthorpe. -Waarom zou ik dat doen?
De moord: omdat u vervolgens met Emma kon trouwen.
De brief: zodat ze zouden denken dat de vrouw Martine was...
en de familieleden van de moorden zou verdenken, nooit u.
Hoe komt u aan deze fascinerende hypothese?
Ik heb het lijk gevonden.
Martine was, of is misschien nog steeds, een boerin uit Normandië.
De dode vrouw had nooit op 't land gewerkt. Ik heb haar handen gezien.
Ga verder. -Prima.
Daarna vergrootte u uw erfenis door Albert en Harold uit te schakelen.
Hoe heb ik dat gedaan?
U heeft arsenicum in mijn curry gedaan...
wat ik trouwens onvergefelijk vind.
U wist dat u met de gevolgen te maken zou krijgen.
U kon Alberts fatale dosis in zijn medicijn stoppen.
En Harold?
U schoot hem neer en deed alsof 't zelfmoord was.
lngenieus, moet ik zeggen.
Meer dan dat.
Nu komt u de poederdoos van uw vrouw halen.
Een goed verhaal.
Jammer dat u het niet kunt navertellen.
Nog een moord kan er één te veel zijn, dokter.
Dit zal niet op moord lijken.
Op de overlijdensakte komt een hartstilstand te staan.
Alles goed? -Ja, dank u wel.
U bent gearresteerd. -Alles is genoteerd. Het wordt bewijs.
U had gelijk wat alles betreft.
U bent een dappere dame, Miss Marple. Goedenavond.
Eindelijk.
Ik wilde u spreken voor ik wegga.
Je hoeft niet te gaan. -Ik heb al 'n huis, Mr Ackenthorpe.
Verkoop het. -Waarom zou ik?
Nou, als ik het allemaal eens op een rijtje zet...
U bent een redelijke kok...
en u lijkt aardig bij uw positieven te zijn.
Ik heb besloten om met u te trouwen.
En? -Ik voel me natuurlijk vereerd.
Natuurlijk, maar kom ter zake.
Ik kan 't helaas niet accepteren. -Waarom niet?
Als ik ooit zoiets zou ondernemen, is er iemand anders.
Ik geloof er niks van. Wie zou u nou willen?
U in ieder geval, Mr Ackenthorpe. Tot ziens.
Die vrouw is hartstikke labiel.
Miss Marple, ik ben blij... -Fijn dat u er bent.
Ik help u wel even. -Dank u.
EINDE
MURDER SHE SAID